meekunnen
werkwoordBetekenis
- samen met anderen ergens naartoe kunnen gaan
- met hetzelfde tempo als anderen kunnen voortgaan; kunnen meedoen
Vervoeging van meekunnen
meekunnenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van mee bw en kunnen ww
Woordfamilie van meekunnen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kon mee | woordvorm | meekunnen |
| kunne mee | woordvorm | meekunnen |
| meegekund | woordvorm | meekunnen |
| meekunne | with-subordinate-clause | meekunnen |
| meekunnend | woordvorm | meekunnen |
| meekunnende | woordvorm | meekunnen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van meekunnen zijn vastgelegd.