magnitude
zelfstandig naamwoord ˌmɑxniˈtydəBetekenis
- orde van grootte van de kracht van een aardbeving
- orde van grootte van de helderheid van een ster
Hoe spreek je magnitude uit?
/ˌmɑxniˈtydə/
Magnitude bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| ɑ | bad |
| x | acht |
| n | nek |
| i | riet |
| t | tak |
| y | fuut |
| d | dak |
| ə | de |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| magnitudes | meervoud |
Herkomst
uit het Frans
Woordfamilie van magnitude
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| magnitudes | meervoud | magnitude |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van magnitude zijn vastgelegd.