luister
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈlœystərBetekenis
- straling, schitteringen, flonkering
- gekendheid, aanzien, roem
Hoe spreek je luister uit?
/ˈlœystər/
Luister bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| œy | huis |
| s | sok |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van luisteren
- gebiedende wijs van luisteren
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van luisteren
Vervoeging van luister
luisterhele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘glans’ voor het eerst aangetroffen in 1567