limbo
zelfstandig naamwoord ˈlɪmboBetekenis
- (rooms-katholiek) plaats voor de zielen van mensen die niet als zondaars kunnen worden beschouwd en dus niet naar de hel gaan, maar die niet gedoopt zijn en dus ook niet tot de hemel worden toegelaten
- aparte tussenpositie die men krijgt toebedeeld
- dans uit Trinidad waarbij men met achterovergebogen lichaam onder een steeds lager gehouden horizontale lat door moet bewegen
- iemand uit Limburg
- op, in of vanuit de rand
- een Caribische dans
Hoe spreek je limbo uit?
/ˈlɪmbo/
Limbo bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| ɪ | pit |
| m | maan |
| b | bak |
| o | boot |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- plaats voor de zielen van mensen die niet als zondaars kunnen worden beschouwd en dus niet naar de hel gaan, maar die niet gedoopt zijn en dus ook niet tot de hemel worden toegelaten
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| limbo's | meervoud |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| limbo's | meervoud |
Herkomst
o/m van Latijn limbo "aan de rand"
Woordfamilie van limbo
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| limbo's | meervoud | limbo |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van limbo zijn vastgelegd.