licentiehouder
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die in het bezit is van een licentie
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die in het bezit is van een licentie; iemand die een octrooi of patent mag gebruiken
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| licentiehouders | meervoud |
Herkomst
samenstelling van licentie en houder
Woordfamilie van licentiehouder
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| licentiehouders | meervoud | licentiehouder |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van licentiehouder zijn vastgelegd.