landwet
zelfstandig naamwoordBetekenis
- wet die bepaalt waar iemand land mag bezitten of te huren
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| landwetten | meervoud |
Herkomst
samenstelling van land zn en wet zn
Woordfamilie van landwet
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| landwetten | meervoud | landwet |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van landwet zijn vastgelegd.