landsman
zelfstandig naamwoord /ˈlɑntsmɑn/Betekenis
- tot een bepaald land behorende persoon
- landgenoot
Hoe spreek je landsman uit?
/ˈlɑntsmɑn/
Landsman bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| s | sok |
| m | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- land-, streek- of plaatsgenoot
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| landslait | enkelvoud |
| landslieden | enkelvoud |
| landslui | enkelvoud |
| landsmannen | enkelvoud |
| landsmannetje | verkleinwoord |
| landsmannetjes | verkleinwoord, enkelvoud |
Herkomst
[1],[2] uit Middelnederlands lantsman; op te vatten als samenstelling van de genitiefvorm van land en man met het invoegsel -s-, dus "man van het land"
Woordfamilie van landsman
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| landslait | enkelvoud | landsman |
| landslieden | enkelvoud | landsman |
| landslui | enkelvoud | landsman |
| landsmannen | enkelvoud | landsman |
| landsmannetje | verkleinwoord | landsman |
| landsmannetjes | verkleinwoord | landsman |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van landsman zijn vastgelegd.