kwadratuur
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het berekenen van de oppervlakte van een figuur met behulp van (oneindig klein wordende) vierkantjes, integraalrekening
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kwadraturen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans of Latijn, in de betekenis van ‘berekenen van kromme figuur in vierkante eenheden’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1585
Woordfamilie van kwadratuur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kwadraturen | meervoud | kwadratuur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kwadratuur zijn vastgelegd.