kundigheid
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de kennis en vaardigheid nodig om een bepaalde taak te verrichten
- vaardigheid, bekwaamheid, vakbekwaamheid, competentie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kundigheden | meervoud |
Herkomst
afgeleid van kundig met het achtervoegsel -heid
Woordfamilie van kundigheid
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kundigheden | meervoud | kundigheid |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kundigheid zijn vastgelegd.