kunde
zelfstandig naamwoord /ˈkʏndə/Betekenis
- bekendheid met, kennis van zaken (nu vooral gangbaar als rechterdeel van samenstellingen die een gebied van studie of wetenschappelijke discipline aangeven)
- bekwaamheid in een vak, wetenschap of in algemene zin
Hoe spreek je kunde uit?
/ˈkʏndə/
Kunde bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ʏ | put |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- bekendheid met, kennis van zaken obsolete
Herkomst
In de betekenis van ‘het kunnen’ voor het eerst aangetroffen in 1240