kringen
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- een cirkel vormen
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord kring
Vervoeging van kringen
kringenhele werkwoord
Herkomst
van kring; zie ook Middelnederlands cringen "zich draaien"
Woordfamilie van kringen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gekringd | woordvorm | kringen |
| kringde | woordvorm | kringen |
| kringden | woordvorm | kringen |
| kringend | woordvorm | kringen |
| kringende | woordvorm | kringen |
| kringt | woordvorm | kringen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kringen zijn vastgelegd.