kooldioxide

reukloos gas dat ontstaat bij volledige verbranding van koolstof (CO₂|CO2)

kooldioxide

zelfstandig naamwoord

Betekenis

reukloos gas dat ontstaat bij volledige verbranding van koolstof (CO₂|CO2)

zelfstandig naamwoord

reukloos gas dat ontstaat bij volledige verbranding van koolstof (CO₂)

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Vorm	Grammaticale informatie
kooldioxiden	meervoud
kooldioxides	meervoud

Herkomst

samenstelling van kool en dioxide

Woordfamilie van kooldioxide

Woordvorm	Relatie	Afgeleid van
kooldioxiden	meervoud	kooldioxide
kooldioxides	meervoud	kooldioxide

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kooldioxide zijn vastgelegd.

Verwante woorden

Veelgestelde vragen over kooldioxide

Wat is de betekenis van kooldioxide?

Kooldioxide is een zelfstandig naamwoord. De betekenis is: reukloos gas dat ontstaat bij volledige verbranding van koolstof (CO₂|CO2). In totaal staan er 2 betekenissen.

Wat is het meervoud van kooldioxide?

Van kooldioxide geldt: het meervoud is kooldioxiden. De volledige verbuiging staat in de tabel op deze pagina.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord kooldioxide is 24 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

K 3
O 1
O 1
L 3
D 2
I 1
O 1
X 8
I 1
D 2
E 1
24 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

kooldioxide levert met Wordfeud minimaal 26 en maximaal 126 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

K 3
O 1
O 1
L 3
D 2
I 2
O 1
X 8
I 2
D 2
E 1
26 zonder bonus
126 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (X) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus.

kooldioxide in het kort

kooldioxide staat in dit woordenboek als zelfstandig naamwoord. Hierboven vind je 2 betekenissen, met daarbij de bijbehorende woordsoort. Van kooldioxide staan er 2 woordvormen vastgelegd; de tabel op deze pagina laat ze zien. Daarnaast hoort kooldioxide bij een woordfamilie van 2 verwante woorden, bepaald aan de hand van vastgelegde woordvormrelaties.