knuttel
zelfstandig naamwoordBetekenis
- kabel die men eerst in losse draden uiteen draait en dan paarsgewijs weer ineen draait
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| knuttels | meervoud |
Herkomst
uit het Fries
Woordfamilie van knuttel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| knuttels | meervoud | knuttel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van knuttel zijn vastgelegd.