klankvolume
zelfstandig naamwoordBetekenis
- sterkte van het geluid waarmee een zanger, een muziekinstrument, een orkest, de ruimte vult waarin wordt opgetreden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| klankvolumen | meervoud |
| klankvolumes | meervoud |
Herkomst
samenstelling van klank en volume
Woordfamilie van klankvolume
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| klankvolumen | meervoud | klankvolume |
| klankvolumes | meervoud | klankvolume |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van klankvolume zijn vastgelegd.