kinderbijslag
zelfstandig naamwoord ˈkɪndərˌbɛislaxBetekenis
- (Nederland) toeslag van staatswege, bedoeld om de opvoeding van kinderen gemakkelijker te maken
Hoe spreek je kinderbijslag uit?
/ˈkɪndərˌbɛislax/
Kinderbijslag bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| r | rood |
| b | bak |
| ɛi | trein |
| s | sok |
| l | land |
| a | maan |
| x | acht |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — masculine
- toeslag van staatswege, bedoeld om de opvoeding van kinderen gemakkelijker te maken
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kinderbijslagen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van kind zn en bijslag zn met het invoegsel -er-
Woordfamilie van kinderbijslag
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kinderbijslagen | meervoud | kinderbijslag |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kinderbijslag zijn vastgelegd.