kien
bijvoeglijk naamwoord, werkwoordBetekenis
- slim, pienter
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kiene | verbogen, stellende trap |
| kiener | onverbogen, vergrotende trap |
| kienere | verbogen, vergrotende trap |
| kieners | partitief, vergrotende trap |
| kiens | partitief, stellende trap |
| kienst | onverbogen, overtreffende trap |
| kienste | verbogen, overtreffende trap |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kienen
- gebiedende wijs van kienen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kienen
Vervoeging van kien
kienhele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘pienter’ voor het eerst aangetroffen in 1969
Woordfamilie van kien
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kiener | vergrotende trap | kien |
| kienere | verbogen vergrotende trap | kien |
| kieners | partitieve vergrotende trap | kien |
| kiens | partitive, positive | kien |
| kienst | uninflected, superlative | kien |
| kienste | inflected, superlative | kien |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kien zijn vastgelegd.