kieming
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het proces, waarbij het in een zaad aanwezige embryo of kiem door de zaadhuid heenbreekt en vervolgens tot een kiemplant uitgroeit
- tot groei en ontwikkeling komen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kiemingen | meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van kiemen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van kieming
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kiemingen | meervoud | kieming |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kieming zijn vastgelegd.