keutelen
werkwoordBetekenis
- rustig, ongestructureerd, nutteloos bezig zijn
- flikflooien van verliefde mensen
Vervoeging van keutelen
keutelenhele werkwoord
Herkomst
afleiding van keutel
Woordfamilie van keutelen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gekeuteld | woordvorm | keutelen |
| keutelde | woordvorm | keutelen |
| keutelden | woordvorm | keutelen |
| keutele | woordvorm | keutelen |
| keutelend | woordvorm | keutelen |
| keutelende | woordvorm | keutelen |
| keutelt | woordvorm | keutelen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van keutelen zijn vastgelegd.