keurder
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die keurt, een keurmeester
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| keurders | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van keuren met het achtervoegsel -der
Woordfamilie van keurder
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| keurders | meervoud | keurder |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van keurder zijn vastgelegd.