keerzijde
zelfstandig naamwoord ˈkerzɛidəBetekenis
- de andere kant van een munt of medaille, meestal de minder goede of mooie kant
- de achterzijde, de ruwe kant van een blad (papier, perkament, e.d.), dat in een gebonden boek de linkerbladzijde is, verso
- de minder mooie kant van een (schijnbaar) gelukkige of mooie zaak
Hoe spreek je keerzijde uit?
/ˈkerzɛidə/
Keerzijde bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| e | veel |
| r | rood |
| z | zon |
| ɛi | trein |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| keerzijden | meervoud |
| keerzijdes | meervoud |
Herkomst
samenstelling van keer en zijde
Woordfamilie van keerzijde
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| keerzijden | meervoud | keerzijde |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van keerzijde zijn vastgelegd.