katalysator
zelfstandig naamwoordBetekenis
- stof die een chemisch proces bespoedigt of vertraagt zonder zelf verbruikt te worden
- datgene wat een proces of verloop bevordert (of vertraagt)
- apparaat in motorvoertuigen dat de uitlaatgassen zuivert
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| katalysatoren | meervoud |
| katalysators | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘in de scheikunde stof die een proces bespoedigt of vertraagt’ voor het eerst aangetroffen in 1903
Woordfamilie van katalysator
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| katalysatoren | meervoud | katalysator |
| katalysators | meervoud | katalysator |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van katalysator zijn vastgelegd.