kasteelpark
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een parkgebied dat bij een kasteel of landhuis werd aangelegd, meestal ter verfraaiing van een landgoed
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kasteelparken | meervoud |
Herkomst
samenstelling van kasteel en park
Woordfamilie van kasteelpark
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kasteelparken | meervoud | kasteelpark |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kasteelpark zijn vastgelegd.