kariatide
zelfstandig naamwoordBetekenis
- vrouwenbeeld dat gebruikt wordt als pilaren of pilasters
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kariatiden | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vrouwenbeeld als zuil’ voor het eerst aangetroffen in 1733
Woordfamilie van kariatide
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kariatiden | meervoud | kariatide |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kariatide zijn vastgelegd.