karaoke
zelfstandig naamwoord, werkwoord karaˈʔokeBetekenis
- vorm van vermaak, waarbij muziek wordt afgespeeld van een lied, en de amateur zanger in een microfoon de tekst (die op een televisiescherm te lezen is) live zingt
Hoe spreek je karaoke uit?
/karaˈoke/
Karaoke bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| a | maan |
| r | rood |
| o | boot |
| e | veel |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Woordvorm
- aanvoegende wijs van karaoken
Vervoeging van karaoke
karaokehele werkwoord
Herkomst
zn: van Japans カラオケ (karaoke), een samenstelling van 空 (kara) "leeg, verlaten" en オケ (oke) "orkest", in de betekenis van ‘Japans amusement waarbij telkens één amateur het vocale deel van de muziek invult’ voor het eerst aangetroffen in 1984 (zie vindplaats hieronder)