juvenaat
zelfstandig naamwoordBetekenis
- onderwijsinstelling die vaak aan mannenkloosters was verbonden en die de eerste fase vormt in de opleiding tot kloosterling
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| juvenaten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘school voor aspirant-kloosterlingen’ voor het eerst aangetroffen in 1912
Woordfamilie van juvenaat
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| juvenaten | meervoud | juvenaat |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van juvenaat zijn vastgelegd.