Jiddisj
eigennaam, bijvoeglijk naamwoord ˈjɪdɪʃBetekenis
- taal van Asjkenazische joden die omstreeks 1000 in de Rijnstreek is ontstaan, zich vandaar over de hele wereld heeft verspreid en voor de Tweede Wereldoorlog door ruim tien miljoen joden werd gesproken; gebaseerd op Duitse dialecten, met Romaanse invloeden en veel Hebreeuwse en Aramese elementen; geschreven met Hebreeuwse letters
- van of in de Jiddisje taal
- van of betrekking hebbend op Joden (uit Centraal-Europa)
Hoe spreek je Jiddisj uit?
/ˈjɪdɪʃ/
Jiddisj bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| j | ja |
| ɪ | pit |
| d | dak |
| ʃ | sjaal |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (eigennaam)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| Jiddisch |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| Jiddisch |
Herkomst
van Jiddisch ייִדיש (jiddisch) letterlijk: 'Joods', geschreven met een hoofdletter volgens spellingregel 16.I en spellingregel 16.J; vergelijk Judezmo
Woordfamilie van Jiddisj
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| Jiddisje | woordvorm | Jiddisj |
| Jiddisjer | woordvorm | Jiddisj |
| Jiddisjere | woordvorm | Jiddisj |
| Jiddisjers | woordvorm | Jiddisj |
| Jiddisjt | woordvorm | Jiddisj |
| Jiddisjte | woordvorm | Jiddisj |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van Jiddisj zijn vastgelegd.