isomorf
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌizoˈmɔrᵊfBetekenis
- lijn waardoor een gebied met bepaalde dialectische buigingsvormen afgebakend wordt
- van dezelfde vorm
Hoe spreek je isomorf uit?
/ˌizoˈmɔrəf/
Isomorf bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| i | riet |
| z | zon |
| o | boot |
| m | maan |
| ɔ | bot |
| r | rood |
| ə | de |
| f | fiets |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| isomorfen | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘van dezelfde gedaante’ voor het eerst aangetroffen in 1847
Woordfamilie van isomorf
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| isomorfe | woordvorm | isomorf |
| isomorfen | meervoud | isomorf |
| isomorfer | woordvorm | isomorf |
| isomorfere | woordvorm | isomorf |
| isomorfers | woordvorm | isomorf |
| isomorfs | woordvorm | isomorf |
| isomorfst | woordvorm | isomorf |
| isomorfste | woordvorm | isomorf |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van isomorf zijn vastgelegd.