inherent
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- onlosmakelijk samengaand, een vaste eigenschap vormend
- inherent
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| inherente | verbogen, stellende trap |
| inherenter | onverbogen, vergrotende trap |
| inherentere | verbogen, vergrotende trap |
| inherenters | partitief, vergrotende trap |
| inherents | partitief, stellende trap |
| inherentst | onverbogen, overtreffende trap |
| inherentste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘eigen aan’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1824
Woordfamilie van inherent
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| inherente | verbogen vorm | inherent |
| inherenter | vergrotende trap | inherent |
| inherentere | verbogen vergrotende trap | inherent |
| inherenters | partitieve vergrotende trap | inherent |
| inherents | partitive, positive | inherent |
| inherentst | uninflected, superlative | inherent |
| inherentste | inflected, superlative | inherent |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van inherent zijn vastgelegd.