inhalig
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- van een persoon dat hij veel dingen pakt om in bezit te nemen
- gierig, wel kunnen pakken maar niet kunnen geven
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| inhalige | verbogen, stellende trap |
| inhaliger | onverbogen, vergrotende trap |
| inhaligere | verbogen, vergrotende trap |
| inhaligers | partitief, vergrotende trap |
| inhaligs | partitief, stellende trap |
| inhaligst | onverbogen, overtreffende trap |
| inhaligste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
afleiding van inhalen met het achtervoegsel -ig
Woordfamilie van inhalig
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| inhalige | verbogen vorm | inhalig |
| inhaliger | vergrotende trap | inhalig |
| inhaligere | verbogen vergrotende trap | inhalig |
| inhaligers | partitieve vergrotende trap | inhalig |
| inhaligs | partitive, positive | inhalig |
| inhaligst | uninflected, superlative | inhalig |
| inhaligste | inflected, superlative | inhalig |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van inhalig zijn vastgelegd.