indictie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een vijftienjarige cyclus die door keizer Justinianus (keizer van 527 – 565) in 537 – waarschijnlijk in het kader van de belastingheffing – definitief werd vastgelegd
- bijeenroeping van een kerkvergadering
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| indicties | meervoud |
Herkomst
uit het Latijn
Woordfamilie van indictie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| indicties | meervoud | indictie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van indictie zijn vastgelegd.