incarnatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het incarneren, de vleeswording, de gebeurtenis dat God mens werd in Jezus Christus
- belichaming, verpersoonlijking
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| incarnaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vleeswording’ voor het eerst aangetroffen in 1252
Woordfamilie van incarnatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| incarnaties | meervoud | incarnatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van incarnatie zijn vastgelegd.