impromptu
zelfstandig naamwoord ɛ̃prɔmpˈtyBetekenis
- (schijnbaar) geïmproviseerd muziekstuk
Hoe spreek je impromptu uit?
/ɛprɔmpˈty/
Impromptu bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɛ | bed |
| p | pak |
| r | rood |
| ɔ | bot |
| m | maan |
| t | tak |
| y | fuut |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- geïmproviseerd muziekstuk
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| impromptu's | meervoud |
Herkomst
via Frans impromptu van de Latijnse uitdrukking in promptu "bij de hand, gereed"
Woordfamilie van impromptu
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| impromptu's | meervoud | impromptu |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van impromptu zijn vastgelegd.