impertinent
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- te intiem en niet ter zake doende
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| impertinente | verbogen, stellende trap |
| impertinenter | onverbogen, vergrotende trap |
| impertinentere | verbogen, vergrotende trap |
| impertinenters | partitief, vergrotende trap |
| impertinents | partitief, stellende trap |
| impertinentst | onverbogen, overtreffende trap |
| impertinentste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onbehoorlijk’ voor het eerst aangetroffen in 1784
Woordfamilie van impertinent
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| impertinente | verbogen vorm | impertinent |
| impertinenter | vergrotende trap | impertinent |
| impertinentere | verbogen vergrotende trap | impertinent |
| impertinenters | partitieve vergrotende trap | impertinent |
| impertinents | partitive, positive | impertinent |
| impertinentst | uninflected, superlative | impertinent |
| impertinentste | inflected, superlative | impertinent |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van impertinent zijn vastgelegd.