ijdel
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- vol van zelfbewondering, een te hoge dunk hebbend van het eigen voorkomen en/of de eigen bekwaamheden
- van iets dat het mooi, maar niet realistisch is
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ijdele | verbogen, stellende trap |
| ijdeler | onverbogen, vergrotende trap |
| ijdelere | verbogen, vergrotende trap |
| ijdelers | partitief, vergrotende trap |
| ijdels | partitief, stellende trap |
| ijdelst | onverbogen, overtreffende trap |
| ijdelste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
In de betekenis van ‘vergeefs’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 901
Woordfamilie van ijdel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ijdele | verbogen vorm | ijdel |
| ijdeler | vergrotende trap | ijdel |
| ijdelere | verbogen vergrotende trap | ijdel |
| ijdelers | partitieve vergrotende trap | ijdel |
| ijdels | partitive, positive | ijdel |
| ijdelst | uninflected, superlative | ijdel |
| ijdelste | inflected, superlative | ijdel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ijdel zijn vastgelegd.