iconografie
zelfstandig naamwoord iˌkonoɣraˈfiBetekenis
- het bestuderen en beschrijven van onderwerpen uit de beeldende kunst
Hoe spreek je iconografie uit?
/iˌkonoxraˈfi/
Iconografie bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de vijfde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| i | riet |
| k | kat |
| o | boot |
| n | nek |
| x | acht |
| r | rood |
| a | maan |
| f | fiets |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- bestudering en beschrijving van onderwerpen die in de beeldende kunst worden getoond
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| iconografieën | meervoud |
Herkomst
via middeleeuws Latijn iconographia van Oudgrieks εἰκονογραφία (tekening, schets, beschrijving), in de betekenis van ‘beeldbeschrijving’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1824
Woordfamilie van iconografie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| iconografieën | meervoud | iconografie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van iconografie zijn vastgelegd.