iconoclasme
zelfstandig naamwoord ˌikonoˈklɑsməBetekenis
- het religieus gemotiveerde vernietigen van iconen van (menselijke) afbeeldingen
Hoe spreek je iconoclasme uit?
/ˌikonoˈklɑsmə/
Iconoclasme bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| i | riet |
| k | kat |
| o | boot |
| n | nek |
| l | land |
| ɑ | bad |
| s | sok |
| m | maan |
| ə | de |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- religieus gemotiveerde vernietiging van de afbeeldingen van vereerde personen
- uit vernieuwingsdrang vernietigende kritiek op bestaande gerespecteerde opvattingen, personen of instanties geven. figuratively
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| iconoclasmen | meervoud |
Herkomst
via Frans iconoclasme, Engels iconoclasm of direct van humanistisch Latijn iconoclasmus, afgeleid van iconoclasta, "iconoclast" dat op het Oudgrieks teruggaat, in de betekenis "beeldenstorm" aangetroffen vanaf 1877 (zie vindplaats hieronder)
Woordfamilie van iconoclasme
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| iconoclasmen | meervoud | iconoclasme |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van iconoclasme zijn vastgelegd.