hoofdbreken
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een probleem waar men nog hard over moet nadenken; een moeilijk of lastig probleem
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| hoofdbrekens | meervoud |
Herkomst
samenstelling van hoofd zn en breken zn
Woordfamilie van hoofdbreken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| hoofdbrekens | meervoud | hoofdbreken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van hoofdbreken zijn vastgelegd.