honderdjarige
bijvoeglijk naamwoord, zelfstandig naamwoord ˌhɔndərtˈjarəɣəBetekenis
- levend wezen dat 100 jaar oud is of iets dat 100 jaar bestaat
- iemand die zijn honderdste verjaardag viert
Hoe spreek je honderdjarige uit?
/ˌhɔndərtˈjarəxə/
Honderdjarige bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| r | rood |
| t | tak |
| j | ja |
| a | maan |
| x | acht |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Woordvorm
- verbogen vorm van de stellende trap van honderdjarig
Herkomst
bn: honderdjarig bn met de uitgang -e
Woordfamilie van honderdjarige
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| honderdjarigen | meervoud | honderdjarige |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van honderdjarige zijn vastgelegd.