holografie
zelfstandig naamwoord ˌholoɣraˈfiBetekenis
- techniek waarmee een afbeelding in een plat vlak diepte of verschillende beelden lijkt weer te geven als je er onder uiteenlopende hoeken naar kijkt
- opname waarbij een beeld ook in de diepte is vastgelegd
Hoe spreek je holografie uit?
/ˌholoxraˈfi/
Holografie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| o | boot |
| l | land |
| x | acht |
| r | rood |
| a | maan |
| f | fiets |
| i | riet |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| [2] holografieën | meervoud |
Herkomst
(neologisme) gevormd uit Oudgrieks ὅλος (holos) "geheel" en γράφειν (gráfein) "schrijven"
Woordfamilie van holografie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| holografieën | meervoud | holografie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van holografie zijn vastgelegd.