hip
bijvoeglijk naamwoord, werkwoordBetekenis
- modieus
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| hippe | verbogen, stellende trap |
| hipper | onverbogen, vergrotende trap |
| hippere | verbogen, vergrotende trap |
| hippers | partitief, vergrotende trap |
| hips | partitief, stellende trap |
| hipst | onverbogen, overtreffende trap |
| hipste | verbogen, overtreffende trap |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van hippen
- gebiedende wijs van hippen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van hippen
Vervoeging van hip
hiphele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘vlot’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1966
Woordfamilie van hip
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| hipper | vergrotende trap | hip |
| hippere | verbogen vergrotende trap | hip |
| hippers | partitieve vergrotende trap | hip |
| hips | partitive, positive | hip |
| hipst | uninflected, superlative | hip |
| hipste | inflected, superlative | hip |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van hip zijn vastgelegd.