gratineren
werkwoordBetekenis
- bakken waardoor er een bruine korst op het gerecht komt dit kan met een over maar ook met een brander
Vervoeging van gratineren
gratinerenhele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘met een korstje toebereiden’ voor het eerst aangetroffen in 1912
Woordfamilie van gratineren
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gegratineerd | woordvorm | gratineren |
| gegratineerde | woordvorm | gratineren |
| gratineer | woordvorm | gratineren |
| gratineerde | woordvorm | gratineren |
| gratineerden | woordvorm | gratineren |
| gratineert | woordvorm | gratineren |
| gratinere | woordvorm | gratineren |
| gratinerend | woordvorm | gratineren |
| gratinerende | woordvorm | gratineren |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gratineren zijn vastgelegd.