goeroe
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een spiritueel leider, vooral in oosterse (Indiase) godsdiensten en sektes
- iemand die alles afweet van een bepaald onderwerp; een autoriteit
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| goeroes | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Hindi, in de betekenis van ‘leermeester’ voor het eerst aangetroffen in 1910
Woordfamilie van goeroe
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| goeroes | meervoud | goeroe |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van goeroe zijn vastgelegd.