gestoelte
zelfstandig naamwoordBetekenis
- zetel voor hooggeplaatste personen
- een samenstel van zitplaatsen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gestoelten | meervoud |
| gestoeltes | meervoud |
Herkomst
afgeleid van stoel met het omvoegsel ge- -te
Woordfamilie van gestoelte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gestoelten | meervoud | gestoelte |
| gestoeltes | meervoud | gestoelte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gestoelte zijn vastgelegd.