geschiedschrijver
zelfstandig naamwoordBetekenis
- wetenschapper die de geschiedenis bestudeert, beschrijver van vroeger tijden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| geschiedschrijvers | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van geschiedschrijven met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van geschiedschrijver
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| geschiedschrijvers | meervoud | geschiedschrijver |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van geschiedschrijver zijn vastgelegd.