genotzoeker
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die (alleen maar) uit is op zijn (eigen) genot
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| genotzoekers | meervoud |
Herkomst
samenstelling van genot zn en zoeker zn
Woordfamilie van genotzoeker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| genotzoekers | meervoud | genotzoeker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van genotzoeker zijn vastgelegd.