furie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een zeer boze vrouw
- uitbarsting van woede en geweld
zelfstandig naamwoord
- wraakgodin uit de Romeinse mythologie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| furies | meervoud |
| furiën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘razernij’ voor het eerst aangetroffen in 1538
Woordfamilie van furie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| furies | meervoud | furie |
| furiën | meervoud | furie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van furie zijn vastgelegd.