fluorescentie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het uitzenden van licht waarbij een elektron een foton absorbeert, in een aangeslagen toestand belandt en vervolgens terugvalt naar de grondtoestand onder uitzending van een foton van lagere energie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| fluorescenties | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van fluoresceren met het achtervoegsel -entie
Woordfamilie van fluorescentie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| fluorescenties | meervoud | fluorescentie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van fluorescentie zijn vastgelegd.