flakkeren
werkwoordBetekenis
- onrustig branden met grote en dan weer kleine vlammen en de vlammen zijn ook niet altijd op dezelfde plaats
- zwakjes nog aanwezig zijn maar kan makkelijk gedoofd worden
werkwoord
- onrustig branden met grote en dan weer kleine vlammen, die niet altijd op dezelfde plaats zijn
- zwakjes nog aanwezig zijn maar makkelijk gedoofd kunnen worden figuratively
Vervoeging van flakkeren
flakkerenhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘onrustig branden’ voor het eerst aangetroffen in 1484
Woordfamilie van flakkeren
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| flakker | woordvorm | flakkeren |
| flakkerde | woordvorm | flakkeren |
| flakkerden | woordvorm | flakkeren |
| flakkere | woordvorm | flakkeren |
| flakkert | woordvorm | flakkeren |
| geflakkerd | woordvorm | flakkeren |
| geflakkerde | woordvorm | flakkeren |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van flakkeren zijn vastgelegd.