fijnte
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het zeer zuiver zijn van edele metalen of edelstenen
- het uit zeer fijne deeltjes of lijntjes bestaan
- de mate van fijnheid of graad van fijnheid
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| fijnten | meervoud |
| fijntes | meervoud |
Herkomst
afleiding van fijn met het achtervoegsel -te
Woordfamilie van fijnte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| fijnten | meervoud | fijnte |
| fijntes | meervoud | fijnte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van fijnte zijn vastgelegd.