extirpatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het extirperen, de uitroeiing, de vernietiging
- de (operatieve) verwijdering van een orgaan of gezwel
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| extirpaties | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van extirperen met het achtervoegsel -atie
Woordfamilie van extirpatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| extirpaties | meervoud | extirpatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van extirpatie zijn vastgelegd.